O PP nas súas propias contradicións

Máis alá da (fonda) análise económica que mereza o rescate financeiro recentemente solicitado polo goberno español, permitídeme facer unha pequena incursión no terreo da análise política.

Por Manuel González L. | Compostela | 17/06/2012

Pois, non pode ser máis contraditorio a argumentación que viñan mantendo dende instancias do Partido Popular, antes e despois de entrar no goberno da Xunta e do Estado, referidas a causa da crise e por tanto á xustificación dos recortes.

Lembremos a insistencia conservadora en asociar a crise ao excesivo endebedamento do sector público, ao que nos terían conducido as políticas de peto roto dos seus opoñontes políticos. Púñase e ponse especial fincapé nese sentido no «problema das autonomías», como causantes de máis dunha década de despilfarros. Por iso se anunciaba «repensar o Estado Autonómico», eliminar duplicidades (curiosamente sen tocar as deputacíons…), etc. En definitiva, recentralizar competencias.

Do mesmo xeito, culpábase e sigue culpándose da crise á sociedade pois «vivimos por riba das nosas posibilidades», sen máis matices, para deste xeito dar a entender que os axustes nos servizos básicos e por tanto na calidade de vida dos cidadáns constituían unha especie de pena polos pecados cometidos.

E nestas chegou o rescate. E o goberno tivo que afanarse por denominalo crédito privilexiado para a banca, non ao Estado, dando a entender dese xeito que o problema era a primeira e non o segundo. Contradicindo así todo o discurso anterior.

Porque «se colle antes antes ao mentireiro que a un coxo», xa o di o refraneiro popular. E agora é practicamente imposible agochar que o problema da economía española era fundamentalmente un problema de débeda privada e de excesivo crecemento do crédito ao sector inmobiliario. Que dentro deste non son os galegos ou españoliños de a pé, isto é os créditos hipotecarios ás familias, os que constitúen o principal problema para os bancos. Éo o crédito a promotores en moitos casos sobre chan que non vale absolutamente nada e co que agora tivo que apandar unha banca enferma, como supervisores e responsábeis políticos, da «exuberancia irracional» dos mercados.

Nin tampouco son as autonomías nin os funcionarios o principal problema, por moito que sexa necesario acometer medidas de racionalización da estrutura institucional e do gasto público, pois nin o tamaño nin a débeda do sector público español excedían (nin agora exceden, incluso despois do rescate aos bancos) a media europea.

O problema é outro, ao que nin o goberno español por interese e ineptitude, nin os gobernos conservadores europeos por desleixo e falla de visión global, son quen de darlle solución. Agardemos ao domingo.

Manuel González L.

Comenta

Se tes problemas ou suxestións escribe a webmaster@galiciaconfidencial.com indicando: sistema operativo, navegador (e versións). Agradecemos a túa colaboración.

Texto

Nome

Imaxe

¿Que caracteres alfanuméricos hai na imaxe? descarta espazos e signos

Exemplo: para C*8 Km@ introducir c8km.

¡Non entendo o texto!: cambiar imaxe

Comentarios

1 comentario

federalista alemán

Moi bo e breve artículo, Sr González. O problema de España coa UE é e será tamén un problema de valores políticos e incluso do xeito de facer negocios. Pode encaixar un Reino de chourizos pouco serio na ruta federalista de Europa e dos europeos? ¿e eses negocios cazando elefantes con cornos?...En España hai reformas políticas moi serias pendentes, por eso os mercados castigan. Son reformas que traerían gran inestabilidade social, pero que son imprescindibles.

2 respostas

Por Petain: Ja, alucino como traga a xente o discurso de reformas imprescindibles. E mentras siga tragando mais reformas e mais imprescindibles serán. Sempre hai xente disposta a colaborar, a cavar a sua propia tumba.

Por federalista alemán: Falo de cambiar a estructura e modelo do estado: república e federalismo. E nese discurso os alemáns teñen moito máis que decir ca os centralistas laicistas de Francia. Para Galicia e España conveñen os primeiros.

respóstalle

Crear usuario Acceder

Últimas de Manuel González L.

Manuel González López

Nado en Outes (1975). Doutorouse en Economía Aplicada na USC logo de ampliar estudos na Universidade de Manchester e na Copenhagen Business School. Na actualidade é profesor no Departamento de Economía Aplicada da Universidade de Santiago de Compostela.

Últimas novas

Pablo Vaamonde

Manuel Bragado